هنگام جوشکاری چنان چه میزان فاصله نازل سیم جوش نسبت به سطح قطعه تغییر نماید (یعنی کم یا زیاد شود)، ولت و سرعت خروج سیم جوش (آمپر) هم تغییر خواهد کرد. مخصوصاً زمان جوشکاری اتصال سپری (2F)، قوس الکتریکی لبه ها را ذوب می کند و فاصله نازل تا قطعه کم خواهد شد. در زمانی که همه پارامتر ها ثابت باشند، چنانچه فقط ولتاژ جوشکاری زیاد شود، نتایج زیر حاصل می گردد:
- طول قوس زیاد (قابل مشاهده با چشم) و صدای قوس نرم تر می شود.
- عرض گُرده جوش زیاد، اما ارتفاع آن کم می شود.
- مقدار اتلاف عناصر بیشتر می شود.
- تشکیل شلاکه (پوشش نازک قهوه ای رنگ) زیاد می شود.
- پاشش جرقه بیشتر و درُشت تر می شود.
توجه داشته باشید که کلیه مسائل ذکر شده بالا با کمتر شدن ولتاژ برعکس خواهد شد.
به‌طور خلاصه:
ولتاژ در جوشکاری مثل «تنظیم باز یا بسته بودن شعله» عمل می‌کند. وقتی ولتاژ را بالا می‌بریم، قوس الکتریکی بلندتر و آرام‌تر می‌شود، سطح جوش پهن‌تر ولی تخت‌تر شکل می‌گیرد و گرما در ناحیه وسیع‌تری پخش می‌شود؛ اما در عوض پاشش جرقه، تشکیل شلاکه و سوختن عناصر آلیاژی افزایش پیدا می‌کند. برعکس، ولتاژ پایین باعث قوس کوتاه‌تر و متمرکزتر، گُرده جوش برجسته‌تر و نفوذ موضعی‌تر می‌شود، ولی اگر بیش‌ازحد کم باشد، جوش ناپایدار و پرصدا خواهد شد. بنابراین انتخاب ولتاژ مناسب، به‌خصوص در اتصالاتی مثل 2F که فاصله نازل تا قطعه مدام تغییر می‌کند، نقش کلیدی در کیفیت نهایی جوش دارد.
